ΚΑΛΩΣ ΒΡΕΘΗΚΑΜΕ

2/2/2013

Σήμερα ξεκινά μια προσπάθεια να συγκεντρώσουμε λέξεις, φράσεις, αστεία , μικρές ιστοριούλες, θρύλους από κάθε γωνιά της πατρίδας μας, που θα συμπεριλαμβάνουν τις ντόπιες εκφράσεις - λέξεις του κάθε τόπου.

Ελπίζω και προσβλέπω στην βοήθεια και συμπαράσταση, μια και κινητήρια δύναμη μας είναι η κοινή μας αγάπη για την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ.

ΕΜΠΡΟΣ,,,,,λοιπόν να φτιάξουμε ένα χώρο που ο καθένας από μας θα βρίσκει τις ρίζες του και θα γίνει εστία έλξης για νέους που δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να ακούσουν τους παππούδες τους να μιλάνε ....την ντοπιολαλιά των χωριών τους....
΄Οσοι θελήσουν να βάλουν κείμενα ή λέξεις του τόπου τους, μπορούν να τα στέλνουν είτε στο e-mail που είναι :

artemismosch@gmail.com
ή θα τα γράφετε στο χώρο των σχολίων ...και μετά θα τα κάνουμε άμεση ανάρτηση στον κύριο χώρο εμείς....

Σας ευχαριστώ και αναμένω ανταπόκριση ,

ΑΡΤΕΜΙΣ ΠΑΠ



Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΟΡΤΑΤΖΗ.......ΕΡΩΦΙΛΗ









ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΟΡΤΑΤΖΗ.......ΕΡΩΦΙΛΗ

================================

Χορός μιλεί ........




΄΄Του πλούτου αχορταγιά, τςή δόξας πείνα, τού χρουσαφιού ακριβειά καταραμένη, πόσα γιά σάς κορμιά νεκρά ΄πομείνα, πόσοι άδικοι πολέμοι σηκωμένοι, πόσες συχνιές μαλιές συναφορμά σας γροικούντ΄ολημερνίς ΄ς τήν οικουμένη !

΄Σ τόν ΄Αδη άς βουλήση τ΄όνομά σας, κι όξω ς΄τή γή μήν έβγη νά παιδέψη νιού πλιόν ανθρωπινόν η - ατυχιά σας΄γιατί αποδεκεί, ως θωρώ, σάς είχε πέψει κιανείς ς΄τόν κόσμο δαίμονας νάρθήτε τς αθρώπους μετά σάς νά φαρμακέψη.




Τή λύπησι μισάτε, καί κρατείτε μακρά τή δικαιοσύνη ξορισμένη, κι ουδέ πρεπό μηδ΄όμορφο θωρείτε.

Γιά σάς οι ουρανοί ΄ναι σφαλισμένοι, κ΄εδώ ΄ς τόν κόσμο κάτω δέ μπορούσι νά στέκουν οι αθρώποι αναπαημένοι,μά τς αδερφούς τ΄αδέρφια πολεμούσι, κ΄οι φίλοι τσί φιλιές των απαρνούνται, καί τά παιδιά τόν κύριν τως μισούσι΄τού πόθου τά χαρίσματα χαλούνται συχνιά συνοφορμά σας, γι΄αύτος τόσοι

γροικούνται στεναγμοί ΄ς δύό π΄αγαπούνται.




Φτωχειά χαριτωμένη, καί μέ πόση γλυκότη προσκαλείς καί συργουλίζεις ΄ς τήν κλίνη σου τόν ύπνο νά σιμώση΄ πόσες πολλές ανάπαψες χαρίζεις δυό αγαφτικώ πιστώ, καί πόσα πλήσια τό νού καί τήν καρδιά τωνε δροσίζεις.




΄΄Τούτος δέν είν΄ωσάν εμένα ίσια΄΄, δέ λέσιν οι φτωχοί, ΄΄ τό νιόν αυτόνο μεγάλοι βασιλιοί δέν εγεννήσα΄΄, μά κείνο, απ΄αρετή καί πόθος μόνο τς

όρεξης προξενά καί τςή καρδιάς τως ζητού γιαμιά καί παίρνου δίχως πόνο.

Τόσες δέν είν ζηλειές ανάμεσά τως, γή λογισμοί ΄ψηλοί νά πολεμούσι, μέσα ΄ς τή λόχη νά ΄χου τά κορμιά τως.




Δεμένη μ΄αλυσίδες δέν κρατούσι τή γλώσσα, μά τό θέλουσιν αλλήλως, μ΄αγάπη καί μέ σπλάχνος τό ζητούσι.

Πλούτη καταραμένα, ποιός σας φίλος μέ ξένους, μ΄εδικούς, μέ τήν καρδιάν του δέν είναι λυσσιασμένος κι άγριος σκύλλος;

Πότ΄ένας ακριβός τήν πεθυμιάν του χορταίνει μέ τά πλούτη; πότες βάνει τέλος ποτέ ΄ς τήν τόση αχορταγιάν του;

Μέ δίκιον ΄Ορανός μέ δίκιο πιάνει τόσο πολύ θυμόν αντίδικά τως, κ΄είς πλήσιες παιδωμές συχνιάς τςί βάνει.

Τά πλούτη τά μεγάλα, η βασιλειά τως κ΄οι δόξες κ΄οι τιμές των οι περίσσιες χάνουνται καί σκορπού μέ τά κορμιά τως . Χίλια μεγάλα πάθη, χίλιες κρίσες πρί κατεβού ΄ς τόν ΄Αδη δοκιμάζου κάνοντας τς οφθαλμούς κλαημάτω βρύσες.




Φιλόγονε, τά πλήσια σου σπουδάζου κρίματα ΄ς τς Ουρανούς νά σέ παιδέψου, καί γδίκια αντίδικά σου μόνο κράζου.

Γλήγορα, σά θωρώ, θά σ΄αντιμέψου, τά΄χεις ΄ς τόν κόσμο τούτο καμωμένα, γλήγορα παιδωμή θέ νά σού πέψου. Τούτα τ΄αρπαξημιά τά ματωμένα πλούτη κ΄η βασιλειά σου δέ μπορούσι όφελος νά σού δώσουσι κιανένα.

Μά ΄ς τούτο σου τό κίντυνο θωρούσι τ΄αμμάτια μου, ώχ ο-ι-μέ, καί τήν κερά μου, καί κλάηματα περίσσια κυματούσι.

΄Σ τούτα τά παρακάλια τά κλιτά μου λυπητερά τ΄αμμάτια σου άς στραφούσι, καί κείνα απού δειλιά μέσ΄η καρδιά μου ΄ς τούτο τό σπίτι, Ζεύ, μηδέ γενούσι.








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.