ΚΑΛΩΣ ΒΡΕΘΗΚΑΜΕ

2/2/2013

Σήμερα ξεκινά μια προσπάθεια να συγκεντρώσουμε λέξεις, φράσεις, αστεία , μικρές ιστοριούλες, θρύλους από κάθε γωνιά της πατρίδας μας, που θα συμπεριλαμβάνουν τις ντόπιες εκφράσεις - λέξεις του κάθε τόπου.

Ελπίζω και προσβλέπω στην βοήθεια και συμπαράσταση, μια και κινητήρια δύναμη μας είναι η κοινή μας αγάπη για την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ.

ΕΜΠΡΟΣ,,,,,λοιπόν να φτιάξουμε ένα χώρο που ο καθένας από μας θα βρίσκει τις ρίζες του και θα γίνει εστία έλξης για νέους που δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να ακούσουν τους παππούδες τους να μιλάνε ....την ντοπιολαλιά των χωριών τους....
΄Οσοι θελήσουν να βάλουν κείμενα ή λέξεις του τόπου τους, μπορούν να τα στέλνουν είτε στο e-mail που είναι :

artemismosch@gmail.com
ή θα τα γράφετε στο χώρο των σχολίων ...και μετά θα τα κάνουμε άμεση ανάρτηση στον κύριο χώρο εμείς....

Σας ευχαριστώ και αναμένω ανταπόκριση ,

ΑΡΤΕΜΙΣ ΠΑΠ



Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ







ΝΙΚΟΣ ΘΩΜΑ


Τζιαί πκιοί, κορούλλα μου, σ'ετουρτζιέψαν
τζιαί πκιοι σου κάμαν τουν το κακόν ;
Γονιούς έν είσιες, εν σε γυρέψαν ;
Μάγκου εν είσιες μακροδικόν ;


(Βασίλη Μιχαϊλίδη)










Maroulla Panagou
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ


ΣΤΑ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΑ ΜΑΣ ΑΔΕΛΦΙΑ

Αδέλφια μας εγκλωβισμένα
τούτη την ώρα του Χριστού
Στρέφετ' ο νους στα περασμένα
που ταν παλιά , χαρά Θεού.


Έρκουνται φεύκουσιν τα γρόνια
που οι καρκιές μας καρτερού.
τζι εσείς στα μαρμαρένια αλώνια
καρφίν στ' αμμάτιν του εχτρού.

Εμείνετε σαν τους ακρίτες
που βλέπασιν τα σύνορά
να μεν ξηχάνουμεν λαλείτε
τούτη την γη που καρτερά .

Η σκέψη μας ποττέ δεν φεύκει
σ' εσάς μερόνυχτα γυρνά
τζι η προσφυγιά πάντα πιστεύκει ,
γλήορα ννα στραφεί ξανά .


Τζιεί που εσείς εγκλωβισμένοι
λαλείτε του κατακτητή
τούτη η γη η κουρσεμένη
ήταν τζιαι θαν ελληνική.

“Γρόνια πολλά” τωρά λαλούμε
εγκλωβισμένα μας πουλιά ,
Τζιαι την πατρίδα μας να δούμε
ελέφτερην όπως παλιά.












Maroulla Panagou




ΠΟΥ ΧΑΘΗΤΖΙΕΣ
Που χάθητζιες πεζούνι μου τζι έκαψες την καρκιά μμου
τζιαι πως αντέχεις μακριά δίχα την συντροφκιά μμου

Που χάθητζιες τραντάφυλλο που σ ' έχα μες στην σέρα
τωρά ο κήπος μ 'αρφανός, νύχτα 'νι η καθη μέρα


Που χάθητζιες τριόνι μου τζι εν όφκερη η φουλιά μας
ορφάνεψεν η γειτονια τζι εχάθην η χαρά μας

Που χάθητζιες τζι εχάθησαν πιον τα ορόματά μας
πως πάντα θα μαστεν τα δκυο ως τα γεράματά μας

Που χάθητζιθες τζιαι έσβυσεν ο ήλιος τζιαι το φως μου
τζι έχαθην τζι η ελπίδα μου πως θάσουν σύντροφός μου

Για μέναν πιον εν τζιελαδάς σαν ετραούδας πρώτα
έχαθητζιες τζιαι σφάλισεν η ανοικτή μας πόρτα

Εμεινεν πιόν το σπιτι μας πεντάρφανο τζιαι κλαίει
μα κανενού δεν μολοά μέ τον καμόν του λέει .

Ξέρω το πως εχάθητζιες μα κόμα καρτερώ σε
Τζιαι πώς να βκείς που την καρκιά που κόμα αγαπώσε













Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.